Dixit Dóminus Dómino meo: *

« Sede a dextris meis,

donec ponam inimícos tuos *

scabéllum pedum tuórum ».

Virgam poténtiæ tuæ emíttet Dóminus ex Sion: *

domináre in médio inimicórum tuórum.

Tecum principátus in die virtútis tuæ, †

in splendóribus sanctis, *

ex útero ante lucíferum génui te.

Iurávit Dóminus et non pænitébit eum: *

« Tu es sacérdos in ætérnum
secúndum órdinem Melchísedech ».

Dóminus a dextris tuis, *

conquassábit in die iræ suæ reges.

De torrénte in via bibet, *

proptérea exaltábit caput.

De profúndis clamávi ad te, Dómine; *

Dómine, exáudi vocem meam.

Fiant aures tuæ intendéntes *

in vocem deprecatiónis meæ.

Si iniquitátes observáveris, Dómine, *

Dómine, quis sustinébit?

Quia apud te propitiátio est, *

ut timeámus te.

Sustínui te, Dómine, *

sustínuit ánima mea in verbo eius;

sperávit ánima mea in Dómino *

magis quam custódes auróram.

Magis quam custódes auróram *

speret Israel in Dómino,

quia apud Dóminum misericórdia, *

et copiósa apud eum redémptio.

Et ipse rédimet Israel *

ex ómnibus iniquitátibus eius.

Cf. Col 1, 12-20

Grátias agámus Deo Patri, *

qui idóneos nos fecit
in partem sortis sanctórum in lúmine;

qui erípuit nos de potestáte tenebrárum *

et tránstulit in regnum Fílii dilectiónis suæ,

in quo habémus redemptiónem, *

remissiónem peccatórum;

qui est imágo Dei invisíbilis, *

primogénitus omnis creatúræ,

quia in ipso cóndita sunt univérsa †

in cælis et in terra, *

visibília et invisibília,

sive throni sive dominatiónes *

sive principátus sive potestátes.

Omnia per ipsum et in ipsum creáta sunt, †

et ipse est ante ómnia, *

et ómnia in ipso constant.

Et ipse est caput córporis ecclésiæ; †

qui est princípium, primogénitus ex mórtuis, *

ut sit in ómnibus ipse primátum tenens,

quia in ipso complácuit
omnem plenitúdinem habitáre *

et per eum reconciliáre ómnia in ipsum,

pacíficans per sánguinem crucis eius, *

sive quæ in terris sive quæ in cælis sunt.

Lc 1, 46-55

Magníficat *

ánima mea Dóminum,

et exsultávit spíritus meus *

in Deo salvatóre meo,

quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. *

Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes,

quia fecit mihi magna, qui potens est, *

et sanctum nomen eius,

et misericórdia eius in progénies et progénies *

timéntibus eum.

Fecit poténtiam in bráchio suo, *

dispérsit supérbos mente cordis sui;

depósuit poténtes de sede *

et exaltávit húmiles;

esuriéntes implévit bonis *

et dívites dimísit inánes.

Suscépit Israel púerum suum, *

recordátus misericórdiæ,

sicut locútus est ad patres nostros, *

Abraham et sémini eius in sǽcula.