Super flúmina Babylónis,
illic sédimus et flévimus, *

cum recordarémur Sion.

In salícibus in médio eius *

suspéndimus cítharas nostras.

Quia illic rogavérunt nos,
qui captívos duxérunt nos, *

verba cantiónum

et, qui affligébant nos, lætítiam: *

« Cantáte nobis de cánticis Sion ».

Quómodo cantábimus cánticum Dómini *

in terra aliéna?

Si oblítus fúero tui, Ierúsalem, *

oblivióni detur déxtera mea;

adhǽreat lingua mea fáucibus meis, *

si non memínero tui,

si non præposúero Ierúsalem *

in cápite lætítiæ meæ.

Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo, *

quóniam audísti verba oris mei.

In conspéctu angelórum psallam tibi, *

adorábo ad templum sanctum tuum;

et confitébor nómini tuo †

propter misericórdiam tuam et veritátem tuam, *

quóniam magnificásti super omne nomen
elóquium tuum.

In quacúmque die invocávero te, exáudi me; *

multiplicábis in ánima mea virtútem.

Confitebúntur tibi, Dómine, omnes reges terræ, *

quia audiérunt elóquia oris tui.

Et cantábunt vias Dómini, *

quóniam magna est glória Dómini;

quóniam excélsus Dóminus, †

et húmilem réspicit, *

et supérbum a longe cognóscit.

Si ambulávero in médio tribulatiónis,
vivificábis me; †

et contra iram inimicórum meórum
exténdes manum tuam, *

et salvum me fáciet déxtera tua.

Dóminus perfíciet pro me; †

Dómine, misericórdia tua in sǽculum: *

ópera mánuum tuárum ne despícias.

Ap 4, 11; 5, 9. 10. 12

Dignus es, Dómine et Deus noster, *

accípere glóriam et honórem et virtútem,

quia tu creásti ómnia, *

et propter voluntátem tuam
erant et creáta sunt.

Dignus es, Dómine, accípere librum *

et aperíre signácula eius,

quóniam occísus es †

et redemísti Deo in sánguine tuo *

ex omni tribu et lingua et pópulo et natióne

et fecísti eos Deo nostro regnum et sacerdótes, *

et regnábunt super terram.

Dignus est Agnus, qui occísus est, †

accípere virtútem et divítias et sapiéntiam *

et fortitúdinem et honórem
et glóriam et benedictiónem.

Lc 1, 46-55

Magníficat *

ánima mea Dóminum,

et exsultávit spíritus meus *

in Deo salvatóre meo,

quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. *

Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes,

quia fecit mihi magna, qui potens est, *

et sanctum nomen eius,

et misericórdia eius in progénies et progénies *

timéntibus eum.

Fecit poténtiam in bráchio suo, *

dispérsit supérbos mente cordis sui;

depósuit poténtes de sede *

et exaltávit húmiles;

esuriéntes implévit bonis *

et dívites dimísit inánes.

Suscépit Israel púerum suum, *

recordátus misericórdiæ,

sicut locútus est ad patres nostros, *

Abraham et sémini eius in sǽcula.