Dómini est terra et plenitúdo eius, *

orbis terrárum et qui hábitant in eo.

Quia ipse super mária fundávit eum *

et super flúmina firmávit eum.

Quis ascéndet in montem Dómini, *

aut quis stabit in loco sancto eius?

Innocens mánibus et mundo corde, †

qui non levávit ad vana ánimam suam, *

nec iurávit in dolum.

Hic accípiet benedictiónem a Dómino *

et iustificatiónem a Deo salutári suo.

Hæc est generátio quæréntium eum, *

quæréntium fáciem Dei Iacob.

Attóllite, portæ, cápita vestra, †

et elevámini, portæ æternáles, *

et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? *

Dóminus fortis et potens,
Dóminus potens in prœ́lio.

Attóllite, portæ, cápita vestra, †

et elevámini, portæ æternáles, *

et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? *

Dominus virtútum ipse est rex glóriæ.

Iubiláte Deo, omnis terra, †

psalmum dícite glóriæ nóminis eius, *

glorificáte laudem eius.

Dícite Deo: « Quam terribília sunt ópera tua. *

Præ multitúdine virtútis tuæ
blandiéntur tibi inimíci tui.

Omnis terra adóret te et psallat tibi, *

psalmum dicat nómini tuo ».

Veníte et vidéte ópera Dei, *

terríbilis in adinventiónibus
super fílios hóminum.

Convértit mare in áridam, †

et in flúmine pertransíbunt pede; *

ibi lætábimur in ipso.

Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, †

óculi eius super gentes respíciunt; *

rebélles non exalténtur in semetípsis.

Benedícite, gentes, Deum nostrum, *

et audítam fácite vocem laudis eius;

qui pósuit ánimam nostram ad vitam *

et non dedit in commotiónem pedes nostros.

Quóniam probásti nos, Deus; *

igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum.

Induxísti nos in láqueum, *

posuísti tribulatiónes in dorso nostro.

Imposuísti hómines super cápita nostra, †

transívimus per ignem et aquam, *

et eduxísti nos in refrigérium.

Introíbo in domum tuam in holocáustis; *

reddam tibi vota mea,

quæ protulérunt lábia mea, *

et locútum est os meum in tribulatióne mea.

Holocáusta medulláta ófferam tibi
cum incénso aríetum, *

ófferam tibi boves cum hircis.

Veníte, audíte, †

et narrábo, omnes, qui timétis Deum, *

quanta fecit ánimæ meæ.

Ad ipsum ore meo clamávi *

et exaltávi in lingua mea.

Iniquitátem si aspéxi in corde meo, *

non exáudiet Dóminus.

Proptérea exaudívit Deus, *

atténdit voci deprecatiónis meæ.

Benedíctus Deus, qui non amóvit oratiónem meam *

et misericórdiam suam a me.

Is 40, 10-17

Ecce Dóminus Deus in virtúte venit, *

et bráchium eius dominátur;

ecce merces eius cum eo *

et prǽmium illíus coram illo.

Sicut pastor gregem suum pascit, †

in bráchio suo cóngregat agnos
et in sinu suo levat; *

fetas ipse portat.

Quis mensus est pugíllo aquas
et cælos palmo dispósuit, †

módio contínuit púlverem terræ
et librávit in póndere montes *

et colles in statéra?

Quis diréxit spíritum Dómini? *

Aut quis consílium suum
osténdit illi?

Cum quo íniit consílium et instrúxit eum *

et dócuit eum sémitam iustítiæ

et erudívit eum sciéntiam *

et viam prudéntiæ osténdit illi?

Ecce gentes quasi stilla sítulæ †

et quasi moméntum púlveris
in statéra reputántur; *

ecce ínsulæ quasi pulvis exíguus.

Et Líbanus non suffíciet ad succendéndum, *

et animália eius non suffícient ad holocáustum.

Omnes gentes, quasi non sint, coram eo; *

quasi níhilum et ináne reputántur ab eo.

Is 42, 10-16

Cantáte Dómino cánticum novum, *

laus eius ab extrémis terræ;

qui descénditis in mare et plenitúdo eius, *

ínsulæ et habitatóres eárum.

Exsúltent desértum et civitátes eius, *

vici, quos hábitat Cedar.

Iúbilent habitatóres Petræ, *

de vértice móntium clament.

Ponant Dómino glóriam *

et laudem eius in ínsulis núntient.

Dóminus sicut fortis egrediétur *

sicut vir prœliátor suscitábit zelum;

vociferábitur et conclamábit, *

super inimícos suos prævalébit.

« Tácui semper, sílui, pátiens fui; †

sicut partúriens ululábo, *

gemam et fremam simul.

Desértos fáciam montes et colles *

et omne gramen eórum exsiccábo;

et ponam flúmina in ínsulas *

et stagna arefáciam.

Et ducam cæcos in viam, quam nésciunt, *

et in sémitis, quas ignoravérunt,
ambuláre eos fáciam;

ponam ténebras coram eis in lucem *

et prava in recta ».

Is 49, 7-13

Hæc dicit Dóminus,
redémptor Israel, Sanctus eius, †

ad contémptum in ánima,
ad abominátum in gente, *

ad servum dominórum:

« Reges vidébunt et consúrgent, *

príncipes quoque et adorábunt,

propter Dóminum, quia fidélis est, *

Sanctum Israel, qui elégit te ».

Hæc dicit Dóminus: †

« In témpore benepláciti exaudívi te *

et in die salútis auxiliátus sum tui;

et servávi te et dedi te in fœdus pópuli, *

ut suscitáres terram
et distribúeres hereditátes dissipátas;

ut díceres his, qui vincti sunt: “Exíte”, *

et his, qui in ténebris: “Revelámini”.

Super vias pascéntur, *

et in ómnibus cóllibus decalvátis
páscua eórum;

non esúrient, neque sítient, *

et non percútiet eos æstus vel sol,

quia miserátor eórum reget eos *

et ad fontes aquárum addúcet eos.

Et ponam omnes montes meos in viam, *

et sémitæ meæ exaltabúntur.

Ecce isti de longe vénient, †

et ecce illi ab aquilóne et mari, *

et isti de terra Sinim ».

Laudáte, cæli, et exsúlta, terra; *

iubiláte, montes, laudem,

quia consolátur Dóminus pópulum suum *

et páuperum suórum miserétur.

Te Deum laudámus: *

te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem, *

omnis terra venerátur.

Tibi omnes ángeli, *

tibi cæli et univérsæ potestátes:

tibi chérubim et séraphim *

incessábili voce proclámant:

Sanctus, * Sanctus, * Sanctus *

Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra *

maiestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus *

Apostolórum chorus,

te prophetárum *

laudábilis númerus,

te mártyrum candidátus *

laudat exércitus.

Te per orbem terrárum *

sancta confitétur Ecclésia,

Patrem *

imménsæ maiestátis;

venerándum tuum verum *

et únicum Fílium;

Sanctum quoque *

Paráclitum Spíritum.

Tu rex glóriæ, *

Christe.

Tu Patris *

sempitérnus es Fílius.

Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem, *

non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, *

aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, *

in glória Patris.

Iudex créderis *

esse ventúrus.

Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, *

quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum sanctis tuis *

in glória numerári.

Hæc ultima pars hymni ad libitum omitti potest.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, *

et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, *

et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies *

benedícimus te;

et laudámus nomen tuum in sǽculum, *

et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto *

sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, *

miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, *

quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: *

non confúndar in ætérnum.