Clamávi in toto corde, exáudi me, Dómine; *

iustificatiónes tuas servábo.

Clamávi ad te, salvum me fac, *

ut custódiam testimónia tua.

Prævéni dilúculo et clamávi, *

in verba tua supersperávi.

Prævenérunt óculi mei vigílias, *

ut meditárer elóquia tua.

Vocem meam audi
secúndum misericórdiam tuam, Dómine, *

secúndum iudícium tuum vivífica me.

Appropinquavérunt persequéntes me in malítia, *

a lege autem tua longe facti sunt.

Prope es tu, Dómine, *

et ómnia præcépta tua véritas.

Ab inítio cognóvi de testimóniis tuis, *

quia in ætérnum fundásti ea.

Sap 9, 1-6. 9-11

Deus patrum meórum et Dómine misericórdiæ, *

qui fecísti ómnia verbo tuo

et sapiéntia tua constituísti hóminem, *

ut dominarétur creatúris, quæ a te factæ sunt,

et dispóneret orbem terrárum
in sanctitáte et iustítia *

et in directióne cordis iudícium iudicáret,

da mihi sédium tuárum assistrícem sapiéntiam *

et noli me reprobáre a púeris tuis,

quóniam servus tuus sum ego et fílius ancíllæ tuæ, †

homo infírmus et exígui témporis *

et minor ad intelléctum iudícii et legum.

Nam, et si quis erit consummátus
inter fílios hóminum, †

si ab illo abfúerit sapiéntia tua, *

in níhilum computábitur.

Et tecum sapiéntia, quæ novit ópera tua, *

quæ et áffuit tunc, cum orbem terrárum fáceres,

et sciébat quid esset plácitum in óculis tuis *

et quid diréctum in præcéptis tuis.

Emítte illam de cælis sanctis tuis *

et a sede magnitúdinis tuæ mitte illam,

ut mecum sit et mecum labóret, *

ut sciam quid accéptum sit apud te.

Scit enim illa ómnia et intéllegit †

et dedúcet me in opéribus meis sóbrie *

et custódiet me in sua glória.

Laudáte Dóminum, omnes gentes, *

collaudáte eum, omnes pópuli.

Quóniam confirmáta est super nos
misericórdia eius, *

et véritas Dómini manet in ætérnum.

Lc 1, 68-79

Benedíctus Dóminus Deus Israel, *

quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ

et eréxit cornu salútis nobis *

in domo David púeri sui,

sicut locútus est per os sanctórum, *

qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,

salútem ex inimícis nostris *

et de manu ómnium, qui odérunt nos;

ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris *

et memorári testaménti sui sancti,

iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, *

datúrum se nobis,

ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, *

serviámus illi

in sanctitáte et iustítia coram ipso *

ómnibus diébus nostris.

Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: *

præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,

ad dandam sciéntiam salútis plebi eius *

in remissiónem peccatórum eórum,

per víscera misericórdiæ Dei nostri, *

in quibus visitábit nos óriens ex alto,

illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent *

ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.