In converténdo Dóminus captivitátem Sion, *

facti sumus quasi somniántes.

Tunc replétum est gáudio os nostrum, *

et lingua nostra exsultatióne.

Tunc dicébant inter gentes: *

« Magnificávit Dóminus fácere cum eis ».

Magnificávit Dóminus fácere nobíscum; *

facti sumus lætántes.

Convérte, Dómine, captivitátem nostram, *

sicut torréntes in austro.

Qui séminant in lácrimis, *

in exsultatióne metent.

Eúntes ibant et flebant *

semen spargéndum portántes;

veniéntes autem vénient in exsultatióne *

portántes manípulos suos.

Nisi Dóminus ædificáverit domum, *

in vanum labórant, qui ædíficant eam.

Nisi Dóminus custodíerit civitátem, *

frustra vígilat, qui custódit eam.

Vanum est vobis ante lucem súrgere
et sero quiéscere, †

qui manducátis panem labóris, *

quia dabit diléctis suis somnum.

Ecce heréditas Dómini fílii, *

merces fructus ventris.

Sicut sagíttæ in manu poténtis, *

ita fílii iuventútis.

Beátus vir, qui implévit pháretram suam ex ipsis: *

non confundétur,
cum loquétur inimícis suis in porta.

Cf. Col 1, 12-20

Grátias agámus Deo Patri, *

qui idóneos nos fecit
in partem sortis sanctórum in lúmine;

qui erípuit nos de potestáte tenebrárum *

et tránstulit in regnum Fílii dilectiónis suæ,

in quo habémus redemptiónem, *

remissiónem peccatórum;

qui est imágo Dei invisíbilis, *

primogénitus omnis creatúræ,

quia in ipso cóndita sunt univérsa †

in cælis et in terra, *

visibília et invisibília,

sive throni sive dominatiónes *

sive principátus sive potestátes.

Omnia per ipsum et in ipsum creáta sunt, †

et ipse est ante ómnia, *

et ómnia in ipso constant.

Et ipse est caput córporis ecclésiæ; †

qui est princípium, primogénitus ex mórtuis, *

ut sit in ómnibus ipse primátum tenens,

quia in ipso complácuit
omnem plenitúdinem habitáre *

et per eum reconciliáre ómnia in ipsum,

pacíficans per sánguinem crucis eius, *

sive quæ in terris sive quæ in cælis sunt.

Lc 1, 46-55

Magníficat *

ánima mea Dóminum,

et exsultávit spíritus meus *

in Deo salvatóre meo,

quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. *

Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes,

quia fecit mihi magna, qui potens est, *

et sanctum nomen eius,

et misericórdia eius in progénies et progénies *

timéntibus eum.

Fecit poténtiam in bráchio suo, *

dispérsit supérbos mente cordis sui;

depósuit poténtes de sede *

et exaltávit húmiles;

esuriéntes implévit bonis *

et dívites dimísit inánes.

Suscépit Israel púerum suum, *

recordátus misericórdiæ,

sicut locútus est ad patres nostros, *

Abraham et sémini eius in sǽcula.