Lucérna pédibus meis verbum tuum *

et lumen sémitis meis.

Iurávi et státui *

custodíre iudícia iustítiæ tuæ.

Humiliátus sum usquequáque, Dómine; *

vivífica me secúndum verbum tuum.

Voluntária oris mei beneplácita sint, Dómine, *

et iudícia tua doce me.

Anima mea in mánibus meis semper, *

et legem tuam non sum oblítus.

Posuérunt peccatóres láqueum mihi, *

et mandátis tuis non errávi.

Heréditas mea testimónia tua in ætérnum, *

quia exsultátio cordis mei sunt.

Inclinávi cor meum
ad faciéndas iustificatiónes tuas *

in ætérnum, in finem.

Deus, in adiutórium meum inténde; *

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Confundántur et revereántur, *

qui quærunt ánimam meam.

Avertántur retrórsum et erubéscant, *

qui volunt mihi mala.

Convertántur propter confusiónem suam, *

qui dicunt mihi: « Euge, euge ».

Exsúltent et læténtur in te omnes, qui quærunt te, *

et dicant semper: « Magnificétur Deus »,
qui díligunt salutáre tuum.

Ego vero egénus et pauper sum; *

Deus, ad me festína.

Adiútor meus et liberátor meus es tu; *

Dómine, ne moréris.

Confitébimur tibi, Deus; †

confitébimur et invocábimus nomen tuum: *

narrábimus mirabília tua.

Cum statúero tempus, *

ego iustítias iudicábo.

Si liquefácta est terra et omnes, qui hábitant in ea, *

ego confirmávi colúmnas eius.

Dixi gloriántibus: « Nolíte gloriári! » *

et delinquéntibus: « Nolíte exaltáre cornu!

Nolíte exaltáre in altum cornu vestrum; *

nolíte loqui advérsus Deum protérva ».

Quia neque ab oriénte neque ab occidénte *

neque a desértis exaltátio.

Quóniam Deus iudex est: *

hunc humíliat et hunc exáltat.

Quia calix in manu Dómini *

vini meri plenus misto.

Et inclinávit ex hoc in hoc; †

verúmtamen usque ad fæces epotábunt, *

bibent omnes peccatóres terræ.

Ego autem annuntiábo in sǽculum, *

cantábo Deo Iacob.

Et ómnia córnua peccatórum confríngam, *

et exaltabúntur córnua iusti.