Memor esto verbi tui servo tuo, *

in quo mihi spem dedísti.

Hoc me consolátum est in humiliatióne mea, *

quia elóquium tuum vivificávit me.

Supérbi derisérunt me veheménter; *

a lege autem tua non declinávi.

Memor fui iudiciórum tuórum a sǽculo, Dómine, *

et consolátus sum.

Indignátio ténuit me *

propter peccatóres derelinquéntes legem tuam.

Cántica factæ sunt mihi iustificatiónes tuæ *

in loco peregrinatiónis meæ.

Memor fui nocte nóminis tui, Dómine, *

et custódiam legem tuam.

Hoc factum est mihi, *

quia mandáta tua servávi.

Dixit insípiens in corde suo: « Non est Deus ». †

Corrúpti sunt et abominatiónes operáti sunt; *

non est qui fáciat bonum.

Deus de cælo prospéxit super fílios hóminum, *

ut vídeat si est intéllegens aut requírens Deum.

Omnes declinavérunt, simul corrúpti sunt; *

non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.

Nonne scient omnes, qui operántur iniquitátem, *

qui dévorant plebem meam ut cibum panis?

Deum non invocavérunt; *

illic trepidavérunt timóre, et non erat timor.

Quóniam Deus dissipávit ossa eórum,
qui te obsidébant *

confúsi sunt, quóniam Deus sprevit eos.

Quis dabit ex Sion salutáre Israel? †

Cum convérterit Deus captivitátem plebis suæ, *

exsultábit Iacob et lætábitur Israel.

Deus, in nómine tuo salvum me fac *

et in virtúte tua iúdica me.

Deus, exáudi oratiónem meam, *

áuribus pércipe verba oris mei!

Quóniam supérbi insurrexérunt advérsum me, †

et fortes quæsiérunt ánimam meam *

et non proposuérunt Deum
ante conspéctum suum.

Ecce enim Deus ádiuvat me, *

et Dóminus suscéptor est ánimæ meæ.

Voluntárie sacrificábo tibi, *

confitébor nómini tuo, Dómine,
quóniam bonum est;

quóniam ex omni tribulatióne erípuit me, *

et super inimícos meos despéxit óculus meus.