Deus, in adiutórium meum inténde.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.
HYMNUS
I. Quando Officium lectionis dicitur noctu vel summo mane:
Ipsum nunc nobis tempus est
quo voce evangélica
ventúrus sponsus créditur,
regni cæléstis cónditor.
Occúrrunt sanctæ vírgines
óbviam tunc advéntui,
gestántes claras lámpadas,
magno lætántes gáudio.
Stultæ vero quæ rémanent
exstínctas habent lámpadas,
frustra pulsántes iánuam,
clausa iam regni régia.
Nunc vigilémus sóbrii
gestántes mentes spléndidas,
ut veniénti Dómino
digni currámus óbviam.
Dignos nos fac, rex óptime,
futúri regni glória,
ut mereámur láudibus
ætérnis te concínere. Amen.
II. Quando Officium lectionis dicitur diurno tempore:
Vita sanctórum, via, spes salúsque,
Christe, largítor probitátis atque
cónditor pacis, tibi voce, sensu
pángimus hymnum:
Cuius est virtus manifésta totum
quod pii possunt, quod habent, quod ore,
corde vel factis cúpiunt, amóris
igne flagrántes.
Témporum pacem, fídei tenórem,
lánguidis curam veniámque lapsis,
ómnibus præsta páriter beátæ
múnera vitæ.
Æqua laus summum célebret Paréntem
teque, Salvátor, pie rex, per ævum;
Spíritus Sancti résonet per omnem
glória mundum. Amen.
PSALMODIA
Ant. 1 Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum; *
in iustítia tua líbera me.
Inclína ad me aurem tuam, *
accélera, ut éruas me.
Esto mihi in rupem præsídii
et in domum munítam, *
ut salvum me fácias.
Quóniam fortitúdo mea et refúgium meum es tu *
et propter nomen tuum dedúces me et pasces me.
Edúces me de láqueo, quem abscondérunt mihi, *
quóniam tu es fortitúdo mea.
In manus tuas comméndo spíritum meum; *
redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
Odísti observántes vanitátes supervácuas, *
ego autem in Dómino sperávi.
Exsultábo et lætábor in misericórdia tua, *
quóniam respexísti humilitátem meam;
agnovísti necessitátes ánimæ meæ, †
nec conclusísti me in mánibus inimíci; *
statuísti in loco spatióso pedes meos.
Ant. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. 2 Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor; †
conturbátus est in mæróre óculus meus, *
ánima mea et venter meus.
Quóniam defécit in dolóre vita mea *
et anni mei in gemítibus;
infirmáta est in paupertáte virtus mea, *
et ossa mea contabuérunt.
Apud omnes inimícos meos
factus sum oppróbrium †
et vicínis meis valde et timor notis meis: *
qui vidébant me foras, fugiébant a me.
Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus; *
factus sum tamquam vas pérditum.
Quóniam audívi vituperatiónem multórum: *
horror in circúitu;
in eo dum convenírent simul advérsum me, *
auférre ánimam meam consiliáti sunt.
Ego autem in te sperávi, Dómine; †
dixi: « Deus meus es tu, *
in mánibus tuis sortes meæ ».
Eripe me de manu inimicórum meórum *
et a persequéntibus me;
illústra fáciem tuam super servum tuum, *
salvum me fac in misericórdia tua.
Ant. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. 3 Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, *
quam abscondísti timéntibus te.
Perfecísti eis, qui sperant in te, *
in conspéctu filiórum hóminum.
Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ *
a conturbatióne hóminum;
próteges eos in tabernáculo *
a contradictióne linguárum.
Benedíctus Dóminus, *
quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi
in civitáte muníta.
Ego autem dixi in trepidatióne mea: *
« Præcísus sum a conspéctu oculórum tuórum ».
Verúmtamen exaudísti vocem oratiónis meæ, *
dum clamárem ad te.
Dilígite Dóminum, omnes sancti eius: †
fidéles consérvat Dóminus *
et retríbuit abundánter faciéntibus supérbiam.
Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, *
omnes, qui sperátis in Dómino.
Ant. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Dírige me, Dómine, in veritáte tua, et doce me.
Quia tu es Deus salútis meæ.
LECTIO PRIOR
De Epístola ad Philippénses
1, 12-26
Paulus in iudicium vocatus
Scire vos volo, fratres, quia, quæ circa me sunt, magis ad proféctum venérunt evangélii, ita ut víncula mea manifésta fíerent in Christo in omni prætório et in céteris ómnibus, et plures e frátribus in Dómino confidéntes vínculis meis abundántius audére sine timóre verbum loqui. Quidam quidem et propter invídiam et contentiónem, quidam autem et propter bonam voluntátem Christum prǽdicant; hi quidem ex caritáte sciéntes quóniam in defensiónem evangélii pósitus sum, illi autem ex contentióne Christum annúntiant, non sincére, existimántes pressúram se suscitáre vínculis meis. Quid enim? Dum omni modo, sive sub obténtu sive in veritáte, Christus annuntiétur, et in hoc gáudeo; sed et gaudébo, scio enim quia hoc mihi provéniet in salútem per vestram oratiónem et subministratiónem Spíritus Iesu Christi, secúndum exspectatiónem et spem meam quia in nullo confúndar sed in omni fidúcia sicut semper et nunc magnificábitur Christus in córpore meo, sive per vitam sive per mortem.
Mihi enim vívere Christus est et mori lucrum. Quod si vívere in carne, hic mihi fructus óperis est, et quid éligam ignóro. Coártor autem ex his duóbus desidérium habens dissólvi et cum Christo esse, multo magis mélius; permanére autem in carne magis necessárium est propter vos. Et hoc confídens scio quia manébo et permanébo ómnibus vobis ad proféctum vestrum et gáudium fídei, ut gloriátio vestra abúndet in Christo Iesu in me per meum advéntum íterum ad vos.
RESPONSORIUM
Phil 1, 19, 20. 21
Scio, secúndum exspectatiónem et spem meam, quia in nullo confúndar; sed in omni fidúcia, sicut semper et nunc, * Magnificábitur Christus in córpore meo, sive per vitam sive per mortem.
Mihi enim vívere Christus est, et mori lucrum. * Magnificábitur.
LECTIO ALTERA
Ex Epístola sancti Polycárpi epíscopi et mártyris ad Philippénses
(Nn. 3, 1 – 5, 2: Funk 1, 269-273)
Armemur armis iustitiæ
Hæc, fratres, non quod hi árrogem, scribo vobis de iustítia, sed quia vos provocástis me. Neque enim ego neque álius mei símilis beáti et gloriósi Pauli sapiéntiam ássequi potest, qui cum esset apud vos, coram homínibus tunc vivéntibus perfécte ac fírmiter verbum veritátis dócuit, qui et absens vobis scripsit epístolas, in quas si intueámini, ædificári potéritis in fide, quæ vobis est data; quæ est mater ómnium nostrum, subsequénte spe, præcedénte caritáte in Deum et in Christum et in próximum. Si quis enim intra hæc fúerit, mandátum iustítiæ implévit; nam qui caritátem habet, longe est ab omni peccáto.
Princípium autem ómnium malórum est habéndi cupíditas. Sciéntes ergo quod nihil intúlimus in hunc mundum, sed nec auférre quid valémus, armémur armis iustítiæ et doceámus primum nos ipsos ambuláre in mandáto Dómini; deínde et vestras uxóres ambuláre in fide ipsis trádita et in caritáte et castitáte, amántes viros suos in omni veritáte ac diligéntes cunctos æquáliter in omni continéntia, et erudíre fílios in disciplína timóris Dei; víduas vero doceámus esse prudéntes circa fidem Dómini, interpellántes sine intermissióne pro ómnibus, longe recedéntes ab omni calúmnia, detrectatióne, falso testimónio, avarítia et omni malo; cognoscéntes quod altáre Dei sint et quod ille ómnia clare perspíciat, nihílque eum láteat nec ratiociniórum nec cogitatiónum nec quidquam occultórum cordis.
Sciéntes ergo quod Deus non irridétur, debémus digne mandáto ac voluntáte eius ambuláre. Simíliter diáconi in conspéctu iustítiæ eius inculpáti esse debent sicut minístri Dei et Christi, non hóminum; ne calumniatóres sint, ne bilíngues nec avári, sed continéntes in ómnibus, misericórdes, séduli, incedéntes iuxta veritátem Dómini, qui ómnium miníster factus est; cui si in hoc sǽculo placuérimus, recipiémus et futúrum, quemádmodum pollícitus est nobis, quod resuscitábit nos e mórtuis quodque, si digne ipso vivámus, étiam cum eo regnábimus, síquidem crédimus.
RESPONSORIUM
Phil 4, 8. 9
Quæcúmque sunt vera, quæcúmque pudíca, quæcúmque iusta, quæcúmque amabília, * Si qua virtus, qua laus, hæc cogitáte.
Quæ et didicístis et accepístis, hæc ágite; et Deus pacis erit vobíscum. * Si qua.
ORATIO
Orémus.
Deus, qui omnipoténtiam tuam parcéndo máxime et miserándo maniféstas, grátiam tuam super nos indesinénter infúnde, ut, ad tua promíssa curréntes, cæléstium bonórum fácias esse consórtes. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amen.
Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.
© 1999-2026 J. Vidéky