## 6 martii 2026

## Feria sexta, Tempus Quadragesimæ, Hebdomada 2
Hebdomada 2 Psalterii

Laudes matutinæ

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat.

Quæ omnia omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Iam, Christe, sol iustítiæ,

mentis dehíscant ténebræ,

virtútum ut lux rédeat,

terris diem cum réparas.

Dans tempus acceptábile

et pǽnitens cor tríbue,

convértat ut benígnitas

quos longa suffert píetas;

Quiddámque pæniténtiæ

da ferre, quo fit démptio,

maióre tuo múnere,

culpárum quamvis grándium.

Dies venit, dies tua,

per quam reflórent ómnia;

lætémur in hac ut tuæ

per hanc redúcti grátiæ.

Te rerum univérsitas,

clemens, adóret, Trínitas,

et nos novi per véniam

novum canámus cánticum. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Cor contrítum et humiliátum, Deus, non despícies.

Psalmus 50 (51)
Miserere mei, Deus
Renovari spiritu mentis vestræ et induere novum hominem (Eph 4, 23-24).

Miserére mei, Deus, *

secúndum misericórdiam tuam;

et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum *

dele iniquitátem meam.

Amplius lava me ab iniquitáte mea *

et a peccáto meo munda me.

Quóniam iniquitátem meam ego cognósco, *

et peccátum meum contra me est semper.

Tibi, tibi soli peccávi *

et malum coram te feci,

ut iustus inveniáris in senténtia tua *

et æquus in iudício tuo.

Ecce enim in iniquitáte generátus sum, *

et in peccáto concépit me mater mea.

Ecce enim veritátem in corde dilexísti *

et in occúlto sapiéntiam manifestásti mihi.

Aspérges me hyssópo, et mundábor; *

lavábis me, et super nivem dealbábor.

Audíre me fácies gáudium et lætítiam, *

et exsultábunt ossa, quæ contrivísti.

Avérte fáciem tuam a peccátis meis *

et omnes iniquitátes meas dele.

Cor mundum crea in me, Deus, *

et spíritum firmum ínnova in viscéribus meis.

Ne proícias me a fácie tua *

et spíritum sanctum tuum ne áuferas a me.

Redde mihi lætítiam salutáris tui *

et spíritu promptíssimo confírma me.

Docébo iníquos vias tuas, *

et ímpii ad te converténtur.

Líbera me de sanguínibus, Deus, Deus salútis meæ, *

et exsultábit lingua mea iustítiam tuam.

Dómine, lábia mea apéries, *

et os meum annuntiábit laudem tuam.

Non enim sacrifício delectáris, *

holocáustum, si ófferam, non placébit.

Sacrifícium Deo spíritus contribulátus, *

cor contrítum et humiliátum,
Deus, non despícies.

Benígne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion, *

ut ædificéntur muri Ierúsalem.

Tunc acceptábis sacrifícium iustítiæ,
oblatiónes et holocáusta; *

tunc impónent super altáre tuum vítulos.

Ant. Cor contrítum et humiliátum, Deus, non despícies.

Ant. 2 Cum irátus fúeris, Dómine, misericórdiæ recordáberis.

Canticum
Deus apparet ad iudicandum

Hab 3, 2-4. 13a. 15-19

Levate capita vestra, quoniam appropinquat redemptio vestra (Lc 21, 28).

Dómine, audívi auditiónem tuam, *

et tímui, Dómine, opus tuum.

In médio annórum vivífica illud, *

in médio annórum notum fácies.

Cum irátus fúeris, *

misericórdiæ recordáberis.

Deus a Theman véniet, *

et Sanctus de monte Pharan.

Operit cælos glóriæ eius, *

et laudis eius plena est terra.

Splendor eius ut lux erit, †

rádii ex mánibus eius: *

ibi abscóndita est fortitúdo eius.

Egréssus es in salútem pópuli tui, *

in salútem cum christo tuo.

Viam fecísti in mari equis tuis, *

in luto aquárum multárum.

Audívi, et conturbátus est venter meus, *

ad vocem contremuérunt lábia mea.

Ingréditur putrédo in óssibus meis, *

et subter me vacíllant gressus mei.

Conquiéscam in die tribulatiónis, *

ut ascéndat super pópulum, qui invádit nos.

Ficus enim non florébit, *

et non erit fructus in víneis;

mentiétur opus olívæ, *

et arva non áfferent cibum;

abscíssum est de ovíli pecus, *

et non est arméntum in præsépibus.

Ego autem in Dómino gaudébo *

et exsultábo in Deo salvatóre meo.

Dóminus Deus fortitúdo mea, †

et ponet pedes meos quasi cervórum *

et super excélsa mea dedúcet me.

Ant. Cum irátus fúeris, Dómine, misericórdiæ recordáberis.

Ant. 3 Lauda, Ierúsalem, Dóminum. †

Psalmus 147 (147 B)
Instauratio Ierusalem
Veni, ostendam tibi sponsam uxorem Agni (Ap 21, 9).

Lauda, Ierúsalem, Dóminum; *

† colláuda Deum tuum, Sion.

Quóniam confortávit seras portárum tuárum, *

benedíxit fíliis tuis in te.

Qui ponit fines tuos pacem *

et ádipe fruménti sátiat te.

Qui emíttit elóquium suum terræ, *

velóciter currit verbum eius.

Qui dat nivem sicut lanam, *

pruínam sicut cínerem spargit.

Mittit crystállum suam sicut buccéllas; *

ante fáciem frígoris eius quis sustinébit?

Emíttet verbum suum et liquefáciet ea, *

flabit spíritus eius, et fluent aquæ.

Qui annúntiat verbum suum Iacob, *

iustítias et iudícia sua Israel.

Non fecit táliter omni natióni, *

et iudícia sua non manifestávit eis.

Ant. Lauda, Ierúsalem, Dóminum.

LECTIO BREVIS

Is 53, 11b-12

Iustificábit iustus servus meus multos et iniquitátes eórum ipse portábit. Ideo dispértiam ei multos, et cum fórtibus dívidet spólia, pro eo quod trádidit in mortem ánimam suam et cum scelerátis reputátus est; et ipse peccátum multórum tulit et pro transgressóribus rogat.

RESPONSORIUM BREVE

Ipse liberábit me * De láqueo venántium. Ipse.

Et a verbo malígno. * De láqueo venántium. Glória Patri. Ipse.

CANTICUM EVANGELICUM

Ad Benedictus, ant. Malos male perdet, et víneam suam locábit áliis agrícolis, qui reddant ei fructum tempóribus suis.

De Messia eiusque præcursore

Lc 1, 68-79

Benedíctus Dóminus Deus Israel, *

quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ

et eréxit cornu salútis nobis *

in domo David púeri sui,

sicut locútus est per os sanctórum, *

qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,

salútem ex inimícis nostris *

et de manu ómnium, qui odérunt nos;

ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris *

et memorári testaménti sui sancti,

iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, *

datúrum se nobis,

ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, *

serviámus illi

in sanctitáte et iustítia coram ipso *

ómnibus diébus nostris.

Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: *

præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,

ad dandam sciéntiam salútis plebi eius *

in remissiónem peccatórum eórum,

per víscera misericórdiæ Dei nostri, *

in quibus visitábit nos óriens ex alto,

illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent *

ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.

Ad Benedictus, ant. Malos male perdet, et víneam suam locábit áliis agrícolis, qui reddant ei fructum tempóribus suis.

PRECES

Christum salvatórem, qui per mortem et resurrectiónem suam nos redémit, implorémus:

Dómine, miserére nostri.

Qui Ierúsalem ascendísti ad passiónem subeúndam, ut intráres in glóriam,

perduc Ecclésiam tuam in Pascha æternitátis.

Dómine, miserére nostri.

Qui, in cruce exaltátus, láncea mílitis transfígi voluísti,

sana vúlnera nostra.

Dómine, miserére nostri.

Qui crucem tuam árborem vitæ constituísti,

fructus eiúsdem baptísmate renátis largíre.

Dómine, miserére nostri.

Qui, in ligno pendens, latróni pæniténti pepercísti,

nobis peccatóribus ignósce.

Dómine, miserére nostri.

Pater noster.

ORATIO

Da, quǽsumus, omnípotens Deus, ut, sacro nos purificánte pæniténtiæ stúdio, sincéris méntibus ad sancta ventúra fácias perveníre. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2026 J. Vidéky