## 16 decembris 2026

## Feria quarta, Tempus Adventus, Hebdomada 3
Hebdomada 3 Psalterii

Officium lectionis

Deus, in adiutórium meum inténde.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri. Sicut erat. Allelúia.

Omnia supra dicta omittuntur, quando Invitatorium immediate præcedit.

HYMNUS

Verbum supérnum pródiens,

a Patre lumen éxiens,

qui natus orbi súbvenis

cursu declívi témporis:

Illúmina nunc péctora

tuóque amóre cóncrema;

audíta per præcónia

sint pulsa tandem lúbrica.

Iudéxque cum post áderis

rimári facta péctoris,

reddens vicem pro ábditis

iustísque regnum pro bonis,

Non demum artémur malis

pro qualitáte críminis,

sed cum beátis cómpotes

simus perénnes cǽlites.

Sit, Christe, rex piíssime,

tibi Patríque glória

cum Spíritu Paráclito,

in sempitérna sǽcula. Amen.

PSALMODIA

Ant. 1 Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam, Dómine.

Psalmus 88 (89), 2-38
Misericordiæ Domini super domum David
Deus ex semine David secundum promissionem eduxit Salvatorem Iesum (Act 13, 22. 23).
I

Misericórdias Dómini in ætérnum cantábo, *

in generatiónem et generatiónem
annuntiábo veritátem tuam in ore meo.

Quóniam dixísti: †

« In ætérnum misericórdia ædificábitur », *

in cælis firmábitur véritas tua.

« Dispósui testaméntum elécto meo, *

iurávi David servo meo:

Usque in ætérnum confirmábo semen tuum *

et ædificábo in generatiónem et generatiónem
sedem tuam ».

Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine, *

étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.

Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino, *

símilis erit Dómino in fíliis Dei?

Deus, metuéndus in consílio sanctórum, *

magnus et terríbilis super omnes,
qui in circúitu eius sunt.

Dómine Deus virtútum, quis símilis tibi? *

Potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.

Tu domináris supérbiæ maris, *

elatiónes flúctuum eius tu mítigas.

Tu conculcásti sicut vulnerátum Rahab, *

in bráchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.

Tui sunt cæli, et tua est terra, *

orbem terræ et plenitúdinem eius tu fundásti.

Aquilónem et austrum tu creásti, *

Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt.

Tibi bráchium cum poténtia; *

firma est manus tua, et exaltáta déxtera tua.

Iustítia et iudícium firmaméntum sedis tuæ. *

Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam.

Beátus pópulus, qui scit iubilatiónem. *

Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt

et in nómine tuo exsultábunt tota die *

et in iustítia tua exaltabúntur,

quóniam decor virtútis eórum tu es, *

et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.

Quia Dómini est scutum nostrum, *

et Sancti Israel rex noster.

Ant. Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam, Dómine.

Ant. 2 Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.

II

Tunc locútus es in visióne sanctis tuis et dixísti: †

« Pósui adiutórium in poténte *

et exaltávi eléctum de plebe.

Invéni David servum meum; *

óleo sancto meo unxi eum.

Manus enim mea firma erit cum eo, *

et bráchium meum confortábit eum.

Nihil profíciet inimícus in eo, *

et fílius iniquitátis non ópprimet eum.

Et concídam a fácie ipsíus inimícos eius *

et odiéntes eum percútiam.

Et véritas mea et misericórdia mea cum ipso, *

et in nómine meo exaltábitur cornu eius.

Et ponam super mare manum eius *

et super flúmina déxteram eius.

Ipse invocábit me: “Pater meus es tu, *

Deus meus et refúgium salútis meæ”.

Et ego primogénitum ponam illum, *

excélsum præ régibus terræ.

In ætérnum servábo illi misericórdiam meam *

et testaméntum meum fidéle ipsi.

Et ponam in sǽculum sǽculi semen eius *

et thronum eius sicut dies cæli ».

Ant. Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.

Ant. 3 Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.

III

« Si autem derelíquerint fílii eius legem meam *

et in iudíciis meis non ambuláverint,

si iustificatiónes meas profanáverint *

et mandáta mea non custodíerint,

visitábo in virga delíctum eórum *

et in verbéribus iniquitátem eórum.

Misericórdiam autem meam non avértam ab eo, *

neque méntiar in veritáte mea.

Non profanábo testaméntum meum *

et, quæ procédunt de lábiis meis,
non fáciam írrita.

Semel iurávi in sancto meo: *

David non méntiar.

Semen eius in ætérnum manébit, *

et thronus eius sicut sol in conspéctu meo

et sicut luna firmus stabit in ætérnum *

et testis in cælo fidélis ».

Ant. Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.

Dómine Deus noster, convérte nos.

Et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.

LECTIO PRIOR

De libro Isaíæ prophétæ

31, 1-3; 32, 1-8

Regnum iustitiæ veræ

Væ, qui descéndunt in Ægýptum ad auxílium,

in equis sperántes

et habéntes fidúciam super quadrígis quia multæ sunt,

et super equítibus quia præválidi nimis,

et non inténdunt in Sanctum Israel

et Dóminum non requírunt!

Tamen et ipse sápiens addúcit malum

et verba sua non retráctat;

et consúrget contra domum pessimórum

et contra auxílium operántium iniquitátem.

Ægýptius homo et non Deus,

et equi eórum caro et non spíritus;

et Dóminus inclinábit manum suam,

et córruet auxiliátor

et cadet, cui præstátur auxílium,

simúlque omnes consuméntur.

Ecce in iustítia regnábit rex,

et príncipes in iudício prǽerunt.

Et erit vir sicut latíbulum a vento

et refúgium a tempestáte,

sicut rivi aquárum in sitiénte terra

et umbra petræ magnæ in terra árida.

Non caligábunt óculi vidéntium,

et aures audiéntium diligénter auscultábunt,

et cor stultórum intéllegit sciéntiam,

et lingua balbórum velóciter loquétur et plane.

Non vocábitur ultra is, qui insípiens est, nóbilis,

neque frauduléntus appellábitur maior;

stultus enim fátua lóquitur

et cor eius cógitat iniquitátem,

ut perfíciat impietátem

et loquátur contra Dóminum erróres

et vácuam fáciat ánimam esuriéntem

et potum sitiénti áuferat.

Fraudulénti fraudes péssima sunt;

ipse enim cogitatiónes concínnat

ad perdéndos mites in sermóne mendáci,

étiam quando pauper iudícium víndicat.

Nóbilis vero consília nobília dat,

et ipse ad nobília assúrget.

RESPONSORIUM

Is 32, 3. 4; Ier 23, 5

Non caligábunt óculi vidéntium et aures audiéntium diligénter auscultábunt; * Et cor stultórum intélleget sciéntiam.

Suscitábo David germen iustum, et regnábit rex, et sápiens erit. * Et cor.

LECTIO ALTERA

Ex Tractátu sancti Irenǽi epíscopi Advérsus hǽreses

(Lib. 4, 20, 4-5: SCh 100, 634-640)

Adveniente Christo, videbitur Deus ab hominibus

Unus est Deus, qui verbo et sapiéntia fecit et aptávit ómnia.

Est autem hic Verbum eius, Dóminus noster Iesus Christus, qui in novíssimis tempóribus homo in homínibus factus est, ut finem coniúngeret princípio, hoc est hóminem Deo

Et proptérea prophétæ, ab eódem Verbo prophéticum accipiéntes charísma, prædicavérunt eius secúndum carnem advéntum, per quem commíxtio et commúnio Dei et hóminis secúndum plácitum Patris facta est, ab inítio prænuntiánte Verbo Dei quóniam vidébitur Deus ab homínibus et conversábitur cum eis super terram, et colloquerétur et affutúrus esset suo plásmati, salvans illud, et perceptíbilis ab eo, et líberans nos de mánibus ómnium odiéntium nos, hoc est ab univérso transgressiónis spíritu, et fáciens nos servíre sibi in sanctitáte et iustítia omnes dies nostros, uti compléxus homo Spíritum Dei in glóriam cedat Patris.

Præsignificábant ígitur prophétæ quóniam vidébitur Deus ab homínibus, quemádmodum et Dóminus ait: Beáti mundo corde, quóniam ipsi Deum vidébunt.

Sed secúndum magnitúdinem quidem eius et inenarrábilem glóriam nemo vidébit Deum et vivet, incapábilis enim Pater, secúndum autem dilectiónem et humanitátem et quod ómnia possit, étiam hoc concédit iis qui se díligunt, id est vidére Deum, quod et prophetábant prophétæ: quóniam quæ impossibília sunt apud hómines, possibília apud Deum.

Homo étenim a se non vidébit Deum; ille autem volens vidébitur homínibus, quibus vult et quando vult et quemádmodum vult: potens est enim in ómnibus Deus, visus quidem tunc per Spíritum prophétice, visus autem et per Fílium adoptíve, vidébitur autem et in regno cælórum paternáliter, Spíritu quidem præparánte hóminem in Fílium Dei, Fílio autem adducénte ad Patrem, Patre autem incorruptélam donánte in ætérnam vitam, quæ unicuíque evénit ex eo quod vídeat Deum.

Quemádmodum enim vidéntes lumen intra lumen sunt et claritátem eius percípiunt, sic et qui vident Deum intra Deum sunt, percipiéntes eius claritátem. Vivíficat autem Dei cláritas: percípiunt ergo vitam qui vident Deum.

RESPONSORIUM

Deut 18, 18; Lc 20, 13; cf. Io 6, 14

Prophétam suscitábo eis, et ponam verba mea in ore eius; * Loquetúrque ad eos ómnia quæ præcépero illi.

Mittam Fílium meum diléctum. Hic est vere prophéta qui ventúrus est in mundum. * Loquetúrque.

ORATIO

Orémus.

Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus, ut Fílii tui ventúra sollémnitas et præséntis nobis vitæ remédia largiátur, et prǽmia ætérna concédat. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.

Text © LIBRERIA EDITRICE VATICANA.

© 1999-2026 J. Vidéky